7 mei 2015 – Zes maanden later

De tijd vliegt. Het is alweer zes maanden geleden is dat vier politieagenten mij kwamen halen om me in de cel te zetten omdat ik mijn boetes niet betaald heb, een dwangmiddel dat volkomen nutteloos is als er simpelweg geen geld genoeg is om de boete te betalen. De boetes zijn nog steeds niet betaald. Door mijn detentie ben ik mijn baan kwijtgeraakt.

Er gaat geen dag voorbij of ik word geconfronteerd met mijn celstraf, maar dat is vooral te wijten aan het plan om mijnn verhaal met de buitenwereld te delen. De laatste woorden die ik hierbij schreef, zijn de woorden van Stef Bos. “Dit is mijn wereld en dit is mijn stem.
Dat mijn stem de stem van duizenden vertegenwoordigt, had ik toen nog nooit voor mogelijk gehouden. Maar toen ik reacties binnenkreeg van mensen die tegen dezelfde dikke betonnen CJIB-muren oplopen, werd ik me daar terdege van bewust. Ik ben niet de enige. Er zijn duizenden zoals ik!

Zo heeft mijn verhaal iets teweeg gebracht. Iets in gang gezet dat toen ik begon met ‘van me af te schrijven’ nooit voor mogelijk had gehouden. Het heeft de mensen wakker geschud, in beweging gezet, gemotiveerd om ook hun verhaal te vertellen. Te protesteren. Politici en journalisten hebben het gelezen, het onderwerp is bijna hot item op televisie en in kranten, op internet. Wordt aangegrepen om in de Tweede Kamer (nieuwe) vragen te stellen, te discussiëren en in de nabije toekomst besluiten te nemen.

Nee, natuurlijk is dit allemaal niet alleen gebeurd doordat ik van me liet horen. Maar het heeft wel een sneeuwbal aan het rollen gebracht. Die steeds groter wordt en waar niemand meer omheen kan. Daar ben ik best een beetje trots op.

Mijn verhaal toont ook aan dat we zélf de maatschappij zijn. Het toont aan dat de stem van het volk in een democratie nooit mag zwijgen. Verandering kán, als je jouw verhaal durft te vertellen. Soms scherp, soms gematigd. Net waar het om vraagt. Jouw stem mag klinken, want daar drijft democratie op. En in een democratisch stelsel wordt je stem gehoord.

Waar het eindigt weet ik niet. Ik blijf vechten voor een eerlijke regeling voor iedereen, ook voor de mensen die nú hun boete niet binnen 6 weken betalen kunnen.  Ik hoop dat u dat blijft steunen. Dat blijft nodig. Ook na dit eerste halfjaar.






Een gedachte over “Zes maanden later

  1. Je verhaal heeft diepe indruk gemaakt.
    Vind het knap dat je er mee naar buiten heb durven komen .
    Het steunt mensen die hetzelfde door maken
    Ik heb nooit geweten dat je voor een openstaande boete in de gevangenis kon belanden .
    Ik vind het goed dat men nu weet dat dit kan gebeuren .
    Mijn zoon zat ooit een aantal uren vast in België omdat er valse aangifte over hem was gedaan .
    Een vernederende ervaring. Onrechtvaardig dat mensen die valse aangiftes/ meldingen doen daar niet voor gestraft worden .
    Goed dat er mensen net als jij er over schrijven .
    Ik heb respect voor je moed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *