Ervaringen van lezers

“In de flat waar ik woon, middenin de Bijlmer, woont een meisje van 19 jaar. Net op zichzelf, samen met haar dochtertje van 3 jaar. Ze heeft hiervoor in een Blijf-van-mijn-lijf huis gewoond, op de vlucht voor haar ex van 34 jaar. Dat is ook de vader van haar dochtertje.”

“Dit meisje heeft een aantal openstaande boetes. In de tijd dat ze bij haar ex was, heeft ze een aantal keren een boete gekregen. Boetes zoals veel mensen krijgen, zoals voor het fietsen zonder licht. Haar ex zou deze boetes betalen, zo vertelde ze tegen mij. Dat is nooit gebeurd. Een paar dagen geleden kreeg ze een brief van de politie dat ze de boetes op het bureau moest komen betalen. Deed ze dat niet, dan zou ze opgepakt worden.”

“Dat is vanmorgen vroeg gebeurd. De politie belde bij mij aan, of ik op haar dochtertje kon letten omdat ze mee moest. Ik moest werken, maar ik had geen keus. Met haar familie heeft het meisje al lang geen contact meer.”

“Nu zit ik hier met een meisje van drie opgescheept. Het is een schattig kind hoor, ik pas wel vaker op haar. Maar nu haar moeder in de gevangenis zit, ben ik de enige die voor haar kan zorgen. Niemand houdt rekening met dit kleine meisje. Ze vraagt elke avond wanneer haar mama terug komt. Nog drie nachtjes slapen, moet ik vanavond tegen haar zeggen. Mama is even op vakantie…”

[Naam van betrokkenen bij Cel 34 bekend ]

 

Help mee dit leed te voorkomen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *